Dzieje się tak, ponieważ Dzień Ojca we Włoszech zbiega się ze wspomnieniem św. Józefa obchodzone jako święto katolickie ku czci św. Józefa. Jest to święto upamiętniające Józefa, ziemską postać ojca Jezusa. We Włoszech Dzień Ojca ma swoje korzenie około tysiąc lat temu. W rzeczywistości pierwszymi, którzy obchodzili tę rocznicę, byli mnisi benedyktyńscy w 1030 roku.
Kult religijny ku czci św. Józefa, który jest bardzo stary, narodził się na Wschodzie we wczesnym średniowieczu, zanim rozprzestrzenił się na Zachód w XIV wieku. Mniej więcej w tym czasie niektóre zakony zaczęły obchodzić jego święto 19 marca, zgodnie z tradycją w dniu jego śmierci.
Uroczystość ku czci świętego. Papież Sykstus IV włączył św. Józefa do kalendarza rzymskiego około 1479 roku. W XIX wieku stał się on patronem kilku krajów o mocnej tradycji katolickiej, w tym Meksyku, Kanady i Belgii.
W 1870 roku papież Pius IX podniósł św. Kościół powszechny nadał Józefowi rangę świętego patrona. Natomiast Leon XIII w 1889 roku mianował go świętym patronem ojców rodzin i robotników.
Dzień Ojca, który we Włoszech ustanowiono świętem narodowym 19 marca 1976 roku (w dzień świętego Józefa), został zniesiony rok później.
Podobnie jak w przypadku obchodów Dnia Matki, dzieci w szkole tworzą specjalne kartki, wiersze i rysunki dla ojców, którym często towarzyszy oryginalna poezja. Szkoły zazwyczaj wspierają te działania, organizując specjalne lekcje na ten temat. Krawaty, portfele, skarpety i perfumy to najczęstsze prezenty.
Wiele włoskich tradycji związanych jest z tym świętem: na przykład na Sycylii w Dzień Ojca biedni są zapraszani na obiad, ponieważ św. Józef — archetyp ojca — zgodnie z ludową tradycją uważany jest za obrońcę stolarzy, biednych i sierot.
W innych obszarach Włoch święto ojca zbiega się z końcem okresu zimowego i charakteryzuje się całym szeregiem obrzędów. W niektórych częściach Włoch odbywa się tradycyjny wyścig osłów.
Mimo że Festa del Papà wypada w ciągu tygodnia, a nie w niedzielę, rodziny mimo to wspólnie spożywają specjalny posiłek. Włoskie stoły podczas uroczystości zawsze uginają się pod ciężarem obfitych i smacznych potraw.
W Dzień Taty i dzień Świętego Józefa zgodnie z włoską tradycją nie może zabraknąć na stole słodyczy — zeppole, słynnych frittelle di S. Giuseppe, które różnią się przepisem w zależności od regionu.
Zeppole di San Giuseppe to typowy deser kuchni włoskiej wywodzący się ze starożytnej tradycji sięgającej czasów rzymskich.
Istnieją dwie główne legendy: zgodnie z rzymską tradycją, po ucieczce do Egiptu wraz z Maryją i Jezusem, święty Józef musiał sprzedawać naleśniki, żeby utrzymać rodzinę w obcym kraju.
Właśnie z tego powodu w całych Włoszech zeppole stały się typowymi słodyczami na Dzień Ojca.
Druga legenda jest powiązana ze świętem Liberalia, które było obchodzone w starożytnym Rzymie 17 marca ku czci bóstw wina i pszenicy. Żeby oddać hołd Bachusowi i Sylenowi, wino płynęło rzekami i smażono naleśniki.
W Rzymie przygotowuje się bignè di San Giuseppe. W północnych Włoszech Dzień Ojca to dzień, w którym jada się ravioli, wypiek na bazie ciasta francuskiego, wypełniony dżemem. W Toskanii dzień ten obchodzony jest z naleśnikami na bazie ryżu.
Niezależnie od tego, gdzie świętujesz, najlepsze życzenia dla wszystkich ojców!
Spodobał Ci się tekst? Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie:
- Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
- Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę.
- Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku. Codziennie nowe zdjęcia, inspiracje, ciekawe informacje.
- Dołącz do mojej grupy Włochy po mojemu.
- Śledź mnie na Instagramie @kalejdoskoprenaty!
- Otrzymuj ‚List z Włoch’ zapisując się na newsletter.
- A jeśli lubisz jak opisuje Włochy, to kup moją książkę
Pozdrawiam
Renata
Brak komentarzy
Prześlij komentarz