Fundacja Bisazza: na pograniczu designu, mozaiki i sztuki.

W Montecchio Maggiore, w prowincji Vicenza, kilkadziesiąt kilometrów od miasteczka, w którym mieszkam, znajduje się niespodziewana przestrzeń, którą odkryłam stosunkowo niedawno. Miejsce, którego nie spodziewasz się znaleźć, takie, w którego istnienie nie wierzysz, że jest możliwe.
Fundacja Bisazza właśnie taka jest: to oaza spokoju i harmonii z dala od chaosu obecnego świata, z atmosferą, która sprawia, że czujesz się gdzie indziej i jednocześnie jak w domu. Ale zacznijmy od początku.

Weneckie rymowanki

Kiedy zamieszkałam 26 lat temu w Veneto ta rymowanka, była jedną z pierwszych, które nauczyłam się mówić w dialekcie weneckim.
Każda prowincja Wenecji Euganejskiej ma swoją i brzmią one tak: „Veneziani, gran siori; Padovani, gran dotori; Vicentini, magnagati; Veronesi, tutti mati; Trevisani, pan e tripe; Rovigòti, baco e pipe; E Belun? Póro Belun, te se proprio de nisun!”.
Stare i zabawne rymowanki, które określają pewnymi cechami każdego mieszkańca prowincji Veneto. Istnieje wiele wyjaśnień, mniej lub bardziej naukowych. W moim artykule przybliżam Ci te najbardziej znane.

Autorem zdjęcia jest Maryluis

Gdzie wypić najromantyczniejszy aperitif w Vicenzy?

Niezależnie od tego, czy chcesz spędzić chłodne popołudnie, ciesząc się miastem z góry, czy też oglądać zachód słońca w wieczór będąc w mieście Vicenza, polecam wybrać się na taras Bazyliki Palladiańskiej. 

Gra w żywe szachy - dlaczego musisz pojechać do Marostica ?

Marostica to niewielka miejscowość w regionie Veneto, znajduje się na północnym wschodzie od Vicenzy, niedaleko Bassano Del Grappa. Według niektórych znalezisk archeologicznych miasteczko pochodzi z czasów starożytnego Rzymu. 
Po upadku Imperium Rzymskiego przez wieki było przedmiotem podboju Ostrogotów, Longobardów, a nawet Napoleona. 
Z tego powodu na przestrzeni wieków zbudowano tam dwa zamki z pięknymi murami, które doskonale dotrwały do naszych czasów. 
Oba zamki, dolny i górny, pochodzą z 1312 roku, natomiast budowa murów rozpoczęła się w 1372 roku. 
Pierwszą rzeczą, którą zauważysz, kiedy dojedziesz do Marostica, są właśnie mury miejskie, które wznoszą się na zboczach wzgórza Pausolino i łączą dwa zamki.
Dolny zamek znajduje się na centralnym placu arkadowym, natomiast z górnego można podziwiać piękny widok na równinę. 
Przed zachodem słońca patrząc z daleka, ma się wrażenie, że mury spadną zaraz na główny plac.
Za każdym razem, gdy przybywam do Marostica, jadąc z przodu zamków, patrzę zafascynowana.... ale nie z tego piękna słynie Marostica! 
To północne miasteczko słynie na całym świecie z oryginalnego wydarzenia — la partita a scacchi a personaggi viventi, czyli gra w szachy żywymi pionkami. 

Szlak 52 Tuneli

Znany jako Strada delle 52 Gallerie, szlak 52 tuneli położony jest w masywie górskim Pasubio, w regionie Wenecji Euganejskiej.
Bez cienia przesady można powiedzieć, że to jeden z najpiękniejszych szlaków włoskich.
Dolomity, znane z widoków, były areną ciężkich walk I wojny światowej między Włochami a Austro-Węgrami.
Ten nadzwyczajny projekt inżynierii wojskowej został zbudowany na potrzeby działań militarnych w czasie pierwszej wojny światowej.
Stanowi dowód pomysłowości i determinacji V pułku włoskiego.
Budowa, która trwała od marca do listopada 1917 roku, zajęła zaledwie dziesięć miesięcy i odbywała się pod kierownictwem porucznika Josepha Zappy. Jego budowa miała strategiczne znaczenie, ponieważ umożliwiał transport zapasów i utrzymywanie łączności z dala od zasięgu ognia artylerii austro-węgierskiej.
Wkrótce po wybuchu wojny okupowane przez Włochów Monte Grappa i Monte Pasubio były ostatnią pozycją obronną na Równinie Weneckiej, przez co stały się strategicznie ważne.
Po bitwie pod Asiago, znanej również jako ofensywa w Trydencie, 15 maja 1916 roku rozpoczął się na froncie włoskim niespodziewany kontratak austro-węgierski.
Kontyngent włoski został pilnie przeniesiony z frontu Isonzo na Monte Pasubio. Zdobycie wierzchołka Dente Italiano, położonego na południe od austriackiego szczytu Selletta dei Denti, stało się areną wielu zaciętych starć.
Pierwotnie zapasy na włoską linię frontu szły przez Strada degli Scarubbi, dziesięciokilometrową drogę po północnej stronie grzbietu górskiego. Była ona narażona na ogień przeciwnika. W rezultacie konieczne stało się wytyczenie nowej drogi, co doprowadziło do powstania szlaku z 52 tunelami, dziś znanego także jako Strada della Prima Armata (Droga Pierwszej Armii).
Szlak Bohaterów rozpoczyna się na przełęczy Pian delle Fugazze, której wysokość nad poziomem morza wynosi 1162 metry.
Tych, których interesuje historia wojny, zachęcam do zwiedzenia muzeum znajdującego się w pobliżu przełęczy.
Droga z 52 tuneli prowadzi do schroniska, któremu nazwy użyczył generał Achille Papa, bohater wojenny.
Schronisko zlokalizowane jest w rejonie Porte di Pasubio, na wysokości 1928 metrów nad poziomem morza. Lokalizacja ta znana jest również jako Bramy Pasubio. Jest to jedyne miejsce, gdzie można przedostać się z jednej strony masywu na drugą.
Schronisko jest zamykane na zimę i otwierane wiosną, ale to zależy od stanu śniegu w górach.
Jeśli wybierasz się tam wiosną, najlepiej sprawdzić, czy jest już czynne.
Podczas wędrówki znajdziesz wiele tablic informacyjnych, które przybliżą Ci historię związaną z Twoją pozycją w tunelach.
Po dotarciu na szczyt o wysokości 1928 metrów nad poziomem morza, istnieje możliwość odpoczynku w schronisku Papa (Rifugio Papa). Polecam zabrać ze sobą prowiant. W sezonie schronisko może być zatłoczone.
Szlak jest przepiękny, trudno opisać jego piękno.
Czasem zdjęcia potrafią przemówić mocniej niż tysiąc słów o tym, dlaczego warto przejść się tym szlakiem — zapraszam na migawki ;-)

Jeśli potrzebujesz pomocy w znalezieniu praktycznych informacji o Italii, zapraszam Cię do mojej grupy na Facebooku: Włochy po mojemu.

INFORMACJE 

Samochód można zaparkować na wyznaczonym miejscu parkingowym – współrzędne geograficzne N45 46 43.7 E11 13 41.0.
Opłata za parking to 6 euro za każdy dzień. Płatność możliwa wyłącznie monetami o nominałach 1 euro lub 2 euro. W Malga Campiglia dostępny jest bezpłatny parking, choć zwykle bywa on zajęty.
Szlak można przemierzać od późnej wiosny (jeśli nie ma śniegu, nawet wcześniej), przez całe lato, aż do późnej jesieni, która jest idealnym okresem na jego eksplorację. Zamknięcie szlaku następuje po pierwszych opadach śniegu.
Uwaga: niewskazane jest przechodzenie przez tunele zimą, gdy jest śnieg i lód. Między tunelami znajdują się niebezpieczne wąwozy, w których grozi ryzyko lawin, czego potwierdzeniem są doniesienia o kilku śmiertelnych zdarzeniach.
Długość szlaku "52 Tuneli" wynosi 7 kilometrów, a czas potrzebny na dotarcie do celu to 2 godziny i 30 minut.
Na drogę powrotną wybraliśmy szlak Scarubbi. Jego oficjalna długość to mniej więcej 10 kilometrów, natomiast krótsza wersja ma około 6 kilometrów. Przejście tą trasą zajmuje orientacyjnie 1 godzinę i 30 minut, zakładając ciągłą podróż bez żadnych przerw.
Szlak nie jest dostępny dla wózków ani dla rowerzystów ze względu na tunele. W galeriach nie można uprawiać joggingu. Niewskazane jest niesienie dzieci w nosidłach plecakowych.
Koniecznie weź ze sobą wodę. Jeden litr na osobę powinien wystarczyć. My zużyliśmy 1 litr na osobę w jedną stronę, ponieważ wędrowaliśmy w gorący jesienny dzień.
Bar z przekąskami zlokalizowany jest na końcu szlaku w schronisku Papa.
Obowiązkowe są buty trekkingowe oraz latarka.
Polecam również kurtkę i czapkę, ponieważ w tunelach są przeciągi.
Jeśli lubicie szlaki, polecam Wam również:
Szlak Busatte - Tempesta nad jeziorem Garda
Sentiero degli Dei czyli Ścieżka Bogów

Spodobał Ci się tekst? Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie: 

• Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
• Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę. 
• Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku. Codziennie nowe zdjęcia, inspiracje, ciekawe informacje. 
• Dołącz do mojej grupy Włochy po mojemu.
• Śledź mnie na Instagramie @kalejdoskoprenaty! 
• Otrzymuj ‚List z Włoch’ zapisując się na newsletter. 
• A jeśli lubisz jak opisuje Włochy, to kup moją książkę

Pozdrawiam 


Renata

Villa Capra zwana La Rotonda

Villa Capra zwana La Rotonda to piękna renesansowa willa położona na wzgórzu na przedmieściach Vicenzy.