27 października 2018

Ariccia, fraschetta i porchetta — gdzie jadają Rzymianie ?

W rzymskiej kulturze popularnej obszar Castelli Romani oraz obszary wokół jeziora Albano i Nemi zawsze były synonimem dobrego życia, zdrowej żywności i chwil radości. 
Niedaleko Rzymu, na uboczu, bez turystów i sklepów z pamiątkami, leży Ariccia. Nie ma tam zabytków rzucających na kolana, jest za to klimat prawdziwej Italii.
Widok z mostu w Ariccii

Nawet dzisiaj, tysiące rzymian weekendami, opuszczają miasto i udają się w te obszary w poszukiwaniu „wina i porchetty” klasycznej kombinacji oferowanej przez liczne „fraschette” obecne w Ariccia.
Spędzenie kilku dni w Ariccia pozwoli na nowo odkryć smaki, zapachy i tradycje, które wciąż tu żyją, bardziej niż w innych miasteczkach Lacjum. Karmią tu naprawdę znakomicie.
Dobre jedzenie to znak rozpoznawczy tego miejsca. Jest punktem niemalże kulinarnych pielgrzymek! 
Zanim opowiem Wam o miasteczku Ariccia, muszę Wam opowiedzieć o Fraschette i Porchetta.
Co to jest ?
Zacznijmy od początku.
Co to są Fraschette?
Jest to swego rodzaj gospody. 
Fraschette z okresu średniowiecza można porównać do rzymskiej osterii. Są bardzo oryginalne i są symbolem Aricci.
Nazwa pochodzi od słowa Frasca, czyli konar lub gałąź.
W średniowieczu gospodarze zawieszali nad lokalem świeżą winną gałąź pełną owoców, by dać znać, że dostępne jest najnowsze wino.
Pierwsze fraschette znajdowały się w mokrych piwnicach, umeblowanych w kiepski sposób: można tam było znaleźć jedynie stoły, studnie oraz beczki wina. Początkowo nie posiadały one nawet kuchni.
Ideą takich miejsc była konsumpcja posiłków przyniesionych przez gości oraz uraczenie się zaserwowanym winem.
Obecne fraschette wyposażone są w kuchnię, dzięki czemu można zjeść tam przyzwoity posiłek.
Przejdźmy do odkrycia pysznej porchetty.
Porchetta (wym. porketta) to pieczeń wieprzowa.
Aby zrobić porchettę, świnia zostaje obdarta ze skóry, pozbawiona kości, wzbogacona przyprawami: czosnkiem, koprem włoskim, rozmarynem i dużą ilością soli. Mięso zwija się wokół nadzienia, wiąże sznurkiem i piecze nad ogniskiem przez wiele godzin, aż staje się miękkie i kruche.
Podczas gotowania skórka tworzy chrupiącą skórkę, która izoluje wilgoć mięsa.
Rezultatem jest triumf zapachów i smaków, które środkowe Włochy uważają za swój lokalny przysmak. W smaku porchetta jest pikantna i lekko delikatna. Najlepsza, gdy zjedzona na gorąco, zaraz po upieczeniu.
W Ariccia Porchetta jest krojona ręcznie i podawana z lokalnymi specjałami, takimi jak copiette, pecorino romano, oliwki i wędliny.
Pochodzenie tego dania nadal jest niepewne, ale mieszkańcy Ariccii zastrzegają sobie porchettą jako swój lokalny przysmak. Mówi się, że w Aricci od 3000 lat Prisci — łacińscy Kapłani, przygotowywali raz w roku taką wieprzowinę na uczczenie narodzin Ligi Łacińskiej.
Nowoczesna reputacja Porchetta di Ariccia sięga lat 50, gdy porchettari z Ariccii zaczęli obchodzić Sagra della Porchetta di Ariccia.
Festiwal został stworzony przez burmistrza miasteczka, po to, by promować lokalny produkt.
Od tamtej pory, wydarzenie stało się, głównym świętem obchodzonym co roku we wrzesniu w Ariccii, podczas którego porchetta jest oferowana na straganach przez sprzedawców ubranych w tradycyjne stroje.
W Ariccia przepis na porchetta jest częścią historii i popularnej tradycji, sekret przekazywany z pokolenia na pokolenie.
Porchetta została wpisana przez włoskie Ministerstwo Polityki Rolnej, Żywności i Leśnictwa (Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali) jako tradycyjny produkt rolno-spożywczy.
Co pijemy z porchettą ?
O razu nasuwa się pytanie: jakie wino pijemy z porchettą?
W fraschette zwykle sugerowana jest klasyczna butelka Romanella.
To musujące wino, zwykle wytwarzane „w domu”, może być białe lub czerwone. Nie dajcie się zwieść, pomimo „niewinnego”smaku uderza do głowy.
W niektórych lokalach możecie się spotkać z różnymi rozmiarami karafek wina:
  • 2 litrowa to Boccale lub Barzilai – od nazwy rzymskiego polityka, który oferował wino w zamian za głos na niego w wyborach;
  • 1 litrowa to Mezzo Boccale lub Tubbo;
  • pół litra to Fojetta;
  • 1\4 litra to Quartino.
Oprócz Porchetty i wina, Fraschette oferują często cały przekrój lokalnych dań. 
Na przystawkę proponują bruschette czy deskę serów i wędlin, następnie serwowane są warzywa jak karczochy, bakłażany, fasola czy brokuły.
Na pierwsze dnia serwują rzymską klasykę: carbonarę, amatricianę, caccio e pepe, a najczęściej podawanym drugim daniem jest porchetta.
A co wybrać na deser?
Tozzetti al miele(suche ciasteczka o smaku miodu), pupazza frascatana (tradycyjne ciastko z Frascati, o kształcie kobiety z trzema piersiami) oraz ciambelle al vino (suche ciasteczka, które warto zamoczyć sobie w winie).
Jeżeli nadal masz jeszcze troszkę miejsca w brzuchu - „maritozzo alla panna” To rodzaj deseru przygotowany z bardzo pulchnego, miękkiego i delikatnego chleba z orzechów piniowych, rodzynek i startej pomarańczy z bitą śmietaną.

GDZIE ZJEŚĆ W ARICCIA?

Sora Lella
Via dell'Uccelliera, 42 

Ariccia RM

Niestety, kulinarny sukces miasteczka, zmniejszył zainteresowanie piękną Ariccią i wielu, gdy tutaj przyjeżdża w poszukiwaniu właściwej Fraschetty i Porchetty, ignoruje barokowe miasteczko.
Oprócz tego, że jest domem porchetta i doskonałej tawerny winnej, jest także miasteczkiem, w którym można podziwiać dwie wspaniałe perły rzymskiego baroku, wykonane według projektu Berniniego: Kolegiata Santa Maria Assunta i wspaniały Palazzo Chigi, oba położone na pięknym Piazza di Corte. Ariccia jest jednym z najpiękniejszych miasteczek w obszarze Castelli Romani.

CO ZOBACZYĆ W ARICCIA?

Kolegiata Santa Maria Assunta

Kolegiata Santa Maria Assunta jest głównym miejscem kultu w Ariccia. Obecny budynek został zbudowany w latach 1662-1664 według projektu Gian Lorenzo Berniniego, dzięki zainteresowaniu papieża Aleksandra VII Chigi i jego siostrzeńca, kardynała Flavio Chigi. Architektura tego kościoła i jego kopuły została celowo zainspirowana Panteonem Rzymu. W maju 1664 roku kościół został zainaugurowany osobiście przez papieża Aleksandra VII.

Palazzo Chiggi

Pałac, zbudowany został na tym samym placu co Kolegiata Santa Maria Assunta przez rodzinę Savelli pod koniec XVI wieku, następnie przekazany rodzinie Chigi, która przeprowadziła rozbudowę między 1661 i 1672, pod kierunkiem Gian Lorenzo Bernini i Carlo Fontana. W tych latach Bernini pracował w Rzymie nad słynnym projektem zewnętrznej kolumnady Bazyliki Świętego Piotra, zleconej przez tego samego papieża Aleksandra VII, a następnie zdecydował się przejąć „artystyczną” restrukturyzację lennego rodu Chigi w Ariccia. Remont pałacu Berniniego i jego ucznia Carlo Fontana zakończył się w 1672 roku, ale obecny wygląd jest wynikiem rozbudowy pożądanej przez księcia Augusto Chigi w 1740 roku. Pałac zachował swoje oryginalne wyposażenie — kolekcję obrazów, rzeźb i barokowych mebli, ale także neoklasycznych fresków z XVII wieku. Tym, co uderza najbardziej zwiedzającego, jest barokowe piękno pomieszczeń, w których pozostały meble, tkaniny i przedmioty różnych pokoleń mieszkańców (od XVII do XIX wieku). Wszystko pozostało w większości nietknięte. Jako ciekawostkę mogę dodać, że w pałacu nakręcono film autorstwa Visconti Il Gattopardo.
Części, które można zwiedzać w Palazzo, to pokoje kardynała Flavio Chigi znajdujące się na parterze, Piano Nobile, Museo del Barocco Romano na lewej kondygnacji oraz, powierzchnie ekspozycyjne na prawym półpiętrze, w których powstają wystawy czasowe. 

Most

Most Ariccii, silnie pożądany przez papieża Piusa IX i otwarty w 1854 roku, został odbudowany po kolejnym upadku, po raz ostatni w 1969 roku.
Ten monumentalny wiadukt drogowy zdobył reputację samobójczego mostu ze względu na jego dużą wysokość, w ostatnich latach był przypadkiem licznych samobójstw.

Tajemnica antygrawitacyjnej ulicy

W Ariccia można spotkać naprawdę dziwne zjawisko: droga, która zdaje się działać odwrotnie. Znana również pod nazwą „wzgórze antygrawitacyjne”, które jest popularne w Rzymie, a także we Włoszech, dzięki licznym transmisjom telewizyjnym.
Na początku wydaje się to zwykła droga z lekkim nachyleniem, ale jeśli położy się na niej piłeczkę, prawa fizyki anulują się: piłka, zamiast toczyć się w dół, toczy się do góry. Coś nie tak.
Sformułowano wiele hipotez wyjaśniających to zjawisko. Są tacy, którzy mówią o odchyleniu grawitacji z powodu magnetycznych podziemnych złóż, inni piszą, że są to nieziemskie działania.
Jak jest w rzeczywistości ?
Jest to po prostu złudzenie optyczne. Wydaje się tylko, że droga jest pod górę.
Widok na horyzoncie jest utrudniony przez otaczający las, dlatego obserwator nie ma punktu odniesienia, aby prawidłowo postrzegać perspektywę.

Ariccia z zaprojektowanym przez Berniniego Palazzo Chigi, jest idealnym miejscem na jednodniową wycieczkę do Rzymu. Oferuje wspaniałe możliwości zwiedzania i szansę zjedzenia najlepszej pieczonej wieprzowiny, jaką kiedykolwiek zjesz w życiu.
To śliczne miasteczko położone jest około godziny drogi z Rzymu.
Sama nie wiem dlaczego mnie tu wcześniej nie było. Może dlatego, że przewodniki nie polecają tego miejsca? Wszyscy skupiają się na Rzymie.
Zapiszcie sobie to miejsce, aby koniecznie tu przyjechać. Nie będziecie żałować!

Mam nadzieję, że poczekacie na ciąg dalszy moich opowieści o regionie Lacjum (a będzie ich jeszcze sporo).
Już teraz możecie poczytać o:
Artena — nieznana perła Lacjum
Calcata - magiczna dusza włoskich artystów
Civita di Bagnoregio - umierające miasteczko
Infiorata w Genzano di Roma
Ogród Nimfy — najbardziej magiczny ogród świata
Orte. Gotowi zobaczyć, co jest poniżej ?
Ostia Antica - starożytny rzymski port
Vitorchiano - wierny sojusznik Rzymu i strażnik Moai
Zamek w Santa Severa


Spodobał Ci się tekst? Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie:
  • Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
  • Jeśli uważasz, że ten wpis jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę.
  • Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku lub google+. Codziennie nowe zdjęcia, inspiracje, ciekawe informacje.
  • Dołącz do mojej grupy Włochy po mojemu.
Uściski

Renata
Share:

1 komentarz

  1. Chętnie kupiłabym książkę zawierającą te wspaniałe opowiadania!Serdecznie pozdrawiam.Dziękuję i czekam na więcej.��

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedzenie mojego bloga.

Kalejdoskop Renaty