Małe codzienne przyjemności

Gdy myślimy tylko o lepszej przyszłości, umykają nam małe radości dnia dzisiejszego. Przyjemności te, choć małe, odgrywają kluczową rolę, mimo że mogą być niedostrzegane. Potrafią sprawić, że każdy dzień może być wyjątkowy, choć całkiem zwykły. To, jak widzimy rzeczywistość i co nas otacza, w dużej mierze wpływa na nasze postrzeganie życia. Przecież zwykłe życie samo w sobie jest niezwykłe, a te drobne przyjemności mogą sprawić, że wydawać się będzie jeszcze bardziej wyjątkowe. Po prostu specyficzne dla nas, unikalne i być może wyjątkowe. Ważne jest zauważenie, że mniejsze radości mogą się do tego przyczynić. To chwile, które powodują, że nasze na pozór zwykłe życie nabiera niezwykłego charakteru. Niezaprzeczalnie drobne radości mają na to wpływ. Gdy tylko je zauważymy, zrozumiemy ich rolę oraz to, jak cenne są dla naszego życia.

Szczęście to drobne codzienne przyjemności, a nie wielkie rzadkie chwile - Benjamin Franklin.

Weneckie ciekawostki. Most Accademia

Wenecja, perła Adriatyku... samo słowo brzmi jak obietnica. Obietnica przygody, romansu, zapomnienia.
W Wenecji, bardziej niż w wielu innych miejscach, światło odgrywa kluczową rolę. Gdy słońce zachodzi, niebo staje się tak piękne, jak tylko malarze potrafią sobie wymarzyć.
Jednym z moich ulubionych miejsc do obserwowania tego spektaklu jest most Accademia. Drewniany, nieco chwiejny, ale z duszą. Stojąc na nim, czujesz, jakby czas zwalniał.
Gondole leniwie suną po Canal Grande, odbijając w tafli wody promienie zachodzącego słońca. W oddali słychać ciche szumy miasta, mieszające się z pluskiem fal uderzających o fundamenty pałaców.
Zachody słońca z mostu Accademia są wyjątkowe. Niebo płonie odcieniami pomarańczy, różu, fioletu i złota. Chmury przybierają fantastyczne kształty, na przykład smoków, aniołów, a nawet... twarze znajomych. Światło odbija się od fasad pałaców, tworząc iluzję, jakby miasto było zbudowane ze złota.
Spędziłam tam wiele wieczorów, samotnie i w towarzystwie. Zawsze z tym samym uczuciem zachwytu i spokoju. Patrząc na ten spektakl, zapomina się o wszystkich troskach i problemach. Liczy się tylko magia tej chwili w Wenecji.

Grottammare – odkryj urokliwe miasteczko w regionie Marche

Moje wakacje w Grottammare były jak sen na jawie. Przyjemnie grzejące słońce, nasycony błękit morza, smakowite włoskie posiłki i wszechobecna atmosfera odpoczynku. Czego chcieć więcej?

Villalago i jezioro San Domenico w Abruzji

Od zawsze fascynuje mnie piękno urokliwych wiosek oraz małych, ponadczasowych miasteczek, w których tradycje są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dziś przedstawiam Wam Villalago – urokliwą wioskę położoną przy samej granicy Parku Narodowego Abruzji, Lacjum i Molise, często niedocenianą ze względu na popularność pobliskiego Scanno.

Dotarcie do Villalago jest bardzo proste: żeby tam dojechać, wystarczy zjechać z autostrady A25 (zjazd Cocullo). To jedna z najpiękniejszych tras w Abruzji. Droga ta biegnie dnem wąwozu Sagittario, pokonując tunele i liczne, ostre zakręty.

Villalago jest znana przede wszystkim z jeziora San Domenico, które stanowi obowiązkowy przystanek na trasie. 

10 włoskich rzeźb, które miały decydujący wpływ na rozwój sztuki

Włochy to kraj pełen inspiracji. Dekadencka architektura, rzymskie dziedzictwo i burzliwa historia, a do tego piękne widoki – dlatego artyści, poeci i filozofowie tak chętnie tu przyjeżdżają. Kraj ten uznawany jest za miejsce, gdzie narodził się renesans, a później rozwinęły się barok i neoklasycyzm.
Włochy od zawsze odgrywały kluczową rolę w rozwoju sztuki. Z ich 55 obiektami światowego dziedzictwa – liczbą, która jest większa od każdej innej liczby na świecie – do dziś pozostają w centrum międzynarodowej sceny artystycznej.

W tym artykule wyselekcjonowałam dla Was dziesięć włoskich rzeźb, które moim zdaniem miały największy wpływ na rozwój sztuki. Te posągi przetrwały wieki i nadal zachwycają turystów. Oto dziesięć najwspanialszych.

1. Pieta Michała Anioła Buonarrotiego

W Bazylice Świętego Piotra w Watykanie można podziwiać jedno z najbardziej przejmujących dzieł Michała Anioła – Pietę. To arcydzieło przedstawia Matkę Boską trzymającą ciało Jezusa, a jej twarz wyraża smutek i spokój. Zdumiewające detale oraz kunszt Michała Anioła nadają marmurowi miękkość, czyniąc Maryję i Chrystusa niemal realistycznymi. Każda fałda szaty Maryi i każdy szczegół postaci Chrystusa są wykonane z precyzją, która sprawia, że czujesz się świadkiem prawdziwej chwili żalu i czułości.
Znam inną, mniej popularną wersję tej rzeźby, która jest mi bardzo bliska. Znajdziesz ją w sercu Mediolanu, w świątyni San Sebastiano. Ta wspaniała Pieta została wyrzeźbiona kunsztownymi rękami włoskiego artysty Benedetta Cacciatoriego. Michał Anioł w swojej Piecie w Watykanie umieścił głowę Jezusa niżej. U Cacciatoriego Maryja przytula policzek do głowy Jezusa i patrzy w górę. Ta subtelna wariacja nadaje rzeźbie głęboki charakter tragedii i emocji.

30 lat minęło — jak jeden dzień...akurat dzisiaj

Dzisiaj obchodzę dokładnie 30. rocznicę zamieszkania we Włoszech!

17 lutego 1996 roku – to dzień, a precyzyjniej data, kiedy przyjechałam do Włoch bez biletu powrotnego. 

Czym jest dla mnie „La Dolce Vita”?

La dolce vita dosłownie oznacza „słodkie życie” i przywołuje ideę życia pełnią życia, niezależnie od tego, jak ono wygląda. Termin ten spopularyzował film Federico Felliniego z 1960 roku.

Akcja filmu, który osadzony jest w przepysznym świecie elity rzymskiej, ukazuje życie: pełne hedonizmu, romansu i ekstrawagancji. Film śledzi losy dziennikarza, który odbywa podróż po Rzymie w daremnym poszukiwaniu szczęścia. Popularna interpretacja widzi w tym metaforę, która odzwierciedla przebieg i etapy ludzkiego życia. Rzeczy, które myślimy, że nas uszczęśliwią, często w rzeczywistości nie przynoszą szczęścia. Pragnienie „słodkiego życia” często jest jedynie iluzją.

Tarta z kapustą włoską na ziemniaczanym spodzie – idealny pomysł na weekendowy obiad czy kolację

Czy jest coś bardziej kojącego w chłodne wieczory niż zapach upieczonej tarty?
Dla mnie to jeden z najpiękniejszych symboli zimowej aury. Kiedy za oknem szaro, nie ma nic lepszego niż komfort food.

Dzisiaj przedstawiam Wam tartę z kapustą włoską na ziemniaczanym spodzie.
Kluczem do sukcesu jest tutaj cierpliwość przy tworzeniu ziemniaczanego spodu – tym razem nie użyłam jajek czy mąki, tylko purée ziemniaczane. Moja tarta to idealna propozycja na weekendowy obiad czy kolację, kiedy nigdzie się nie spieszymy.
Zapraszam ;-)