W Wenecji, bardziej niż w wielu innych miejscach, światło odgrywa kluczową rolę. Gdy słońce zachodzi, niebo staje się tak piękne, jak tylko malarze potrafią sobie wymarzyć.
Jednym z moich ulubionych miejsc do obserwowania tego spektaklu jest most Accademia. Drewniany, nieco chwiejny, ale z duszą. Stojąc na nim, czujesz, jakby czas zwalniał.
Gondole leniwie suną po Canal Grande, odbijając w tafli wody promienie zachodzącego słońca. W oddali słychać ciche szumy miasta, mieszające się z pluskiem fal uderzających o fundamenty pałaców.
Zachody słońca z mostu Accademia są wyjątkowe. Niebo płonie odcieniami pomarańczy, różu, fioletu i złota. Chmury przybierają fantastyczne kształty, na przykład smoków, aniołów, a nawet... twarze znajomych. Światło odbija się od fasad pałaców, tworząc iluzję, jakby miasto było zbudowane ze złota.
Spędziłam tam wiele wieczorów, samotnie i w towarzystwie. Zawsze z tym samym uczuciem zachwytu i spokoju. Patrząc na ten spektakl, zapomina się o wszystkich troskach i problemach. Liczy się tylko magia tej chwili w Wenecji.
Ten most wyróżnia się tym, że posiada 50 stopni w górę i 50 w dół.
Nie jest to najsłynniejszy most w Wenecji, ale ma piękną architekturę i myślę, że to idealne miejsce do robienia zdjęć. Z tej lokalizacji rozciąga się wspaniały widok na Canal Grande.
Most jest wykonany z drewna i ma około 4,20 metra wysokości. W związku z tym jest dość stromy, co utrudnia wciąganie bagażu po stopniach.
Po stronie Dorsoduro, przy wejściu na most, znajdują się toalety. Płatność możliwa jest wyłącznie gotówką. W pobliżu znajduje się jednak wiele restauracji i kawiarni, w których można skorzystać z toalety. Pod mostem znajduje się mały taras. Sądzę, że warto odwiedzić tę restaurację choćby dla widoku z krzesełek pod mostem.
To również kluczowy most prowadzący wprost do Gallerie dell'Accademia, gdzie można podziwiać słynne arcydzieła malarstwa. Idąc dalej, dojdziesz najpierw do Gallerie dell'Accademia, a potem do Muzeum Peggy Guggenheim.
Nazwa mostu Accademia pochodzi od muzeum Accademia, zlokalizowanego przy nim.
Nazywany jest także Ponte della Carità ze względu na bliskość Campo della Carità, placu położonego przed muzeum. Dokładniej mówiąc, Gallerie dell'Accademia znajduje się w dawnej Szkole Carità.
Do połowy XIX wieku jedynie most Rialto przecinał wenecki Canal Grande.
Pierwszy metalowy most nad Canal Grande zbudowali Austriacy, którzy okupowali Wenecję. Połączył Campo di San Vidal w dzielnicy San Marco z Campo della Carità w dzielnicy Dorsoduro.
Most metalowy, pierwszy tego typu, zaprojektował Anglik Alfred Neville. Otwarto go 20 listopada 1854 roku.
Dwa lata po wybudowaniu mostu Accademia nad Canal Grande wzniesiono następny most o metalowej konstrukcji – ten przy dworcu kolejowym.
W roku 1933 metalowy most Accademia zastąpiono konstrukcją drewnianą, zaprojektowaną przez architekta Eugenia Miozziego.
Budowa tymczasowego drewnianego mostu trwała rekordowe 37 dni! Prace rozpoczęły się 10 grudnia 1932 roku i zakończyły 15 stycznia 1933 roku.
Plany zakładały tymczasowy charakter drewnianego mostu, ponieważ planowano konkurs architektoniczny na most, który lepiej pasowałby do Wenecji w tym miejscu.
Ogłoszono konkurs architektoniczny na kamienny most i wybrano nawet zwycięzcę – architekta Duilia Torresa, który zaprojektował również Ponte dell’Arsenale i Ponte dei Giardini.
Ale plan na most Accademia nie został zrealizowany.
Podobnie jak to często bywa, coś tymczasowego stało się stałe. Dlatego do dziś możemy podziwiać „tymczasowy” most Accademia, który wciąż łączy brzegi.
Przedstawiony w 1985 roku na Wystawie Japońskiej w Tsukubie projekt mostu szklanego miał zastąpić "tymczasowy" most Accademia, ale ostatecznie nie zyskał realizacji.
Już w XV wieku planowano most w tej części Wenecji. Miał łączyć Campo di San Vidal z Campo della Carità. Zarówno projekt mostu z 1488 roku, jak i projekt z 1985 roku, nie doczekały się realizacji.
Most Accademia nad Canal Grande w Wenecji, w wyniku licznych debat i zmian projektowych, pozostaje niezrealizowanym projektem od 1488 roku do dziś.
Prawdopodobnie ten drewniany most pozostanie „tymczasowy” jeszcze przez długi czas, ponieważ został odrestaurowany w ostatnich latach. W końcu wszystkie mosty w Wenecji były pierwotnie drewniane!
Mimo wszystko jest bardzo użyteczny. Z badań weneckich mostów przeprowadzonych w 1998 roku wynika, że w godzinach szczytu między 11:00 a 12:00 pokonuje je ponad 1500 osób.
Ten most, podobnie jak Rialto, jest miejscem, gdzie ludzie lubią się zatrzymywać i podziwiać widok.
Kolejną osobliwością jest to, że jest on wykonany z drewna.
Wpływa to na odczucia podczas przechodzenia przez niego: porusza się, wibruje, rezonuje – krótko mówiąc: ożywa!
Chociaż jest przestarzały i tymczasowy, ma taki urok, że nikt nie chce go zmieniać.
Jeśli interesuje cię Wenecja to zapraszam do lektury: Wenecja moja miłość. Zakochany przewodnik po mieście. To moja najnowsza książka.
Dzielę się z Tobą moimi weneckimi ciekawostkami mając nadzieję, że cię zainspirują do samodzielnego poznawania jednego z najpiękniejszych miast na świecie. Dlatego zachęcam, abyś dołączył także do grupy Wenecja po mojemu - informacje, ciekawostki, porady... jedyna taka grupa w Polsce. Tylko dzięki temu nie przeoczysz niczego, co się pojawiło na blogu, ale przede wszystkim, otrzymasz mnóstwo dodatkowych informacji.
Mam nadzieję, że poczekacie na ciąg dalszy moich opowieści o Wenecji. Już teraz możecie przeczytać:
Pellestrina nieznany zakątek
Rzeźba Building Bridges w Wenecji
Sant' Erasmo - ogród Wenecji
Scala Contarini del Bovolo - najsłyniejsza klatka schodowa Wenecji
Stravedamento, magia Laguny Weneckiej
Torcello - mała perła laguny weneckiej
Vaporetto, czyli tramwaj wodny w Wenecji - wszystko co musisz wiedzieć
Weneckie ciekawostki
Weneckie ciekawostki. Regata StoricaRzeźba Building Bridges w Wenecji
Sant' Erasmo - ogród Wenecji
Scala Contarini del Bovolo - najsłyniejsza klatka schodowa Wenecji
Stravedamento, magia Laguny Weneckiej
Torcello - mała perła laguny weneckiej
Vaporetto, czyli tramwaj wodny w Wenecji - wszystko co musisz wiedzieć
Weneckie ciekawostki
Weneckie ciekawostki. Zaginiony kościół Santa Lucia.
Pozdrawiam
Renata
Wenecja na talerzu, czyli czego nie można przegapić kulinarnie w Wenecji
Wenecja. Dzwonnica św. Marka
Wenecja. Dzwonnica św. Marka
Wenecja. Spacer po Ghetto Weneckim
Wenecja. Spacer po wyspie San Giorgio Maggiore
Wieża zegarowa w Wenecji
Zimowy spacer w pobliskiej Sottomarina
Wenecja. Spacer po wyspie San Giorgio Maggiore
Wieża zegarowa w Wenecji
Zimowy spacer w pobliskiej Sottomarina
Spodobał Ci się tekst? Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie:
- Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
- Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę.
- Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku. Codziennie nowe zdjęcia, inspiracje, ciekawe informacje.
- Dołącz do mojej grupy Włochy po mojemu.
- Śledź mnie na Instagramie @kalejdoskoprenaty!
- Otrzymuj ‚List z Włoch’ zapisując się na newsletter.
- A jeśli lubisz jak opisuje Włochy, to kup moją książkę
Pozdrawiam
Renata
Brak komentarzy
Prześlij komentarz