Tagliatelle z zielonym groszkiem i salsiccią

Scroll down for English

Dzisiaj proponuję Wam kolejne pastę tym razem tagliatelle z zielonym groszkiem i salsiccią.
Prosty i smaczny pomysł na danie makaronowe, przede wszystkim szybki obiad.
Danie w kilka minut, przygotowane bez większego wysiłku, sycące i pyszne. Tak w skrócie można opisać ten przepis.
Polecam;-)

Amalfi — perła wybrzeża Amalfitańskiego

Dla mnie podróże po Włoszech to niekończące się źródło inspiracji. Myślę, że nie ma na świecie takiego kraju, co łączy w sobie tyle pięknych rzeczy. 

Wybrzeże Amalfitańskie to jedno z najpiękniejszych miejsc w Europie, prawdziwa uczta dla oczu i nic dziwnego, że niektórzy uważają je za najbardziej malownicze na świecie. Ze względu na swoją niepowtarzalność i piękno, znajduje się pod ochroną UNESCO od 1997 roku. 

Amalfi przyciąga niezwykłym krajobrazem i kolorowymi budynkami zawieszonymi na skałach.

Moja Caprese z Capri

Zainspirowana pobytem na Capri gdzie ostatni raz jadłam Caprese, stwierdziłam że pora ją zrobić i poddać przepis na blogu.
Sałatka którą większość z Was zna jest banalnie prosta, zaledwie 3 składniki. To chyba najszybsza i najłatwiejsza sałatka jaką znam.
To też idealne rozwiązanie na upały, które obecnie panują;-)
Uwielbiam połączenie pomidora i mozzarelli:)
Nie jest to klasyczny przepis na sałatkę caprese. Ta wersja jest o wiele lepsza od klasycznej. Zamiast bazylii dodajemy rukolę i oregano.

Śladem Julii Roberts w l'Antica Pizzeria da Michele

Nic mi nie daje przyjemności w czasie moich wakacji jak zwiedzenie miejsc i wypróbowanie restauracji czy pizzerii z mojej listy. 
Tak, mam mały notes, w którym są miejsca czy wakacje, które chcę zaliczyć. Od kiedy widziałam film „Jedz, módl się, kochaj” z Julią Roberts, zawsze mówiłam, że jak będę w Neapolu, to wstąpię da Michele.
I tak też się stało.

Żadna wizyta w Neapolu nie będzie kompletna bez zjedzenia pizzy w tej legendarnej pizzerii.
W 1870 r. rodzina Condurro rozpoczęła to, co miało stać się długą tradycją twórców mistrzowskiej pizzerii w centrum Neapolu. 
Michele otworzył swoją pierwszą pizzerię w 1906 roku, w miejscu, w którym obecnie znajduje się Szpital Ascalesi, którego konstrukcja zmusiła rodzinę Condurro do przeprowadzki. 
W 1930 roku pizzeria została przeniesiona do swojej obecnej lokalizacji, na ulicę Cesare Sersale. Ta mała, raczej nijaka pizzeria od 1870 roku robi najlepszą marinarę i margheritę, często opisywana przez ekspertów i dziennikarzy jako „the Sacred Temple of Pizza”.

W czym tkwi siła? 
Jak mawiał założyciel Condurros „ Istnieją tylko dwa rodzaje neapolitańskiej pizzy, Marinara i Margherita, a reszta to śmieci i nie powinny być używane do produkcji pizzy, mogłyby tylko zmienić jej słynną autentyczność i smak”. 
To sprawia też, że ​​zamawianie jest łatwe nawet dla osób z zerowym pojęciem języka włoskiego. 
Jeśli lubisz prostotę i wspaniałą pizzę jest to miejsce dla ciebie. Mała skromna pizzeria, bez żadnych ozdób. 
Nie jest tajemnicą, że naturalne świeże składniki oraz sprawdzone metody na ciasto do pizzy na zakwasie są kluczem sukcesu. 
Rodzina, tradycja, doświadczenie i naturalne składniki, łączą proste danie w arcydzieło. 
Wykonane z miłością i troską, staje się sztuką, która cieszy wszystkie zmysły. 
Pizza Da Michele nie jest przereklamowana. 
Mój werdykt, nie mógł być inny: jest to najlepsza pizza, jaką kiedykolwiek jadłam. 
Mój mąż i ja zamówiliśmy dwie Margherity. Oboje wypolerowaliśmy nasze talerze. 
Ciasto było puszyste, chrupiące, i odpowiednio spalone w piecu. Brzmi to tak prosto, ale nie ma nic niezwykłego do pierwszego kęsa. Menu drinków jest również proste. 
Wyszliśmy, płacąc € 12! 
Miło widziany napiwek ;-)

Na pewno wrócę i będę czekać na stolik, choć na zewnątrz zwykle czeka 50 osób. 
Nie chce mi się teraz innej pizzy próbować. 
Z drugiej strony super wymówka, by znowu wybrać się Neapolu — choćby po to, by zjeść pizzę. 
Radzę pojawić się o wczesnej porze. My mieliśmy szczęście, przyszliśmy do pizzerii przed obiadem wczesnym południem. 
Nie było kolejki, szybko zaprowadzono nas do stolika, i pizzę podano natychmiast.

L’antica Pizzeria Da Michele
Napoli – Via Cesare Sersale, 1/3
(angolo Via P. Colletta)
Tel. 0815539204

Spodobał Ci się tekst? Teraz czas na Ciebie. Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie:

• Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka.
• Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę. 
• Bądźmy w kontakcie, polub mnie na Facebooku lub google+. Codziennie nowe zdjęcia, inspiracje, ciekawe informacje. 
• Dołącz do mojej grupy Włochy po mojemu.

Pozdrawiam

Renata

Spritz

Scroll down for English

Będąc we Włoszech, trzeba spróbować Spritza, popularnego koktajlu alkoholowego. Jest bardzo delikatny, mocno orzeźwiający, posiada specyficzny smak i cudowny kolor. Spritz pobudza zmysły i poprawia samopoczucie. 
Moim zdaniem już od dawna przegonił Campari, można powiedzieć, że najpopularniejszym drinkiem północnych Włoch jest Spritz na bazie  Aperolu. 
Napój ten bardzo szybko podbił również i pozostałe części Włoch. Początki tego napoju nie są znane, ale powszechnie uważa się, że w jego rozpowszechnieniu prawdopodobnie mieli udział żołnierze imperium austriackiego, którzy rozcieńczając mocne wina z Wenecji Euganejskiej, dolewali do nich wody. Najpewniej stąd też wywodzi się nazwa tego koktajlu – w języku niemieckim Wein spritzen znaczy tyle, co zmieszać wino z wodą sodową. 
Tak powstał prosty Spritz. 
W tym momencie to nie tylko drink, we Włoszech Spritz stanowi ważną cześć kultury popularnej. W południe lub wczesnym wieczorem młodzi, jak i starsi, lubią prendere un aperitivo (popularny we Włoszech zwyczaj — lekki drink i przekąska w gronie przyjaciół) i często wybierając przy tym właśnie Spritza. 
Niby nic oryginalnego, ale przejęło się to już od dawna we Włoszech. 
Celem aperitivo jest zaostrzenie smaku przed kolacją. Spritz dla Włochów to coś więcej niż tylko koktajl. Zdecydowanie mój ulubiony aperitif! Gwarantuję, że po spróbowaniu będziecie już zawsze szukać Aperolu !