Risotto alla Carbonara chodziło za mną już od dawna. Czekałam tylko na
odpowiedni moment i okazję by je przyszykować.
Prawie każdy z Was zjadł
pyszne
spaghetti alla Carbonara, ale na pewno mało z Was pokusiło się na risotto.
Risotto alla
Carbonara łączy ze sobą z sukcesem dwa przepisy: risotta i Carbonary.
Różnica
między tymi dwoma przepisami polega na użyciu ryżu zamiast makaronu.
Macie
ochotę?
Zapraszam :-)
Początki powstania spaghetti alla Carbonara nie są do końca pewne, w związku z tym istnieje kilka hipotez.
Usłyszeć można przeróżne historie na temat powstania tego dania.
Jedna z nich mówi, że spaghetti alla Carbonara po raz pierwszy zostało skonsumowane w Abruzji przez węglarzy, a ktoś inny twierdzi, że wynalazcą jest Ippolito Cavalcanti neapolitański szlachcic, który opublikował ten przepis w swojej książce.
Najpopularniejsza jest wersja, iż carbonara powstała w Rzymie, ponad pół wieku temu w czasie II wojny światowej, kiedy żołnierze na froncie mieszali sproszkowane jajka i suszone mięso z makaronem.
Będąc we Włoszech, prawie w każdej restauracji na terenie całych Włoch można spotkać spaghetti alla carbonara.
Prawie każde smakuje wyśmienicie, bez względu na to, czy podane jest w Wenecji czy w Rzymie.
Często pytacie czemu we Włoszech smakuje inaczej ?
Podstawowym składnikiem potrawy, który daj jej specyficzny smak jest guanciale czyli podgardle wieprzowe. W Polsce często zastąpiony przez boczek.
Wiadomo, że każdy może sobie przygotować spaghetti alla Carbonara jak chce, ale prawdziwa Carbonara to tylko trzy podstawowe składniki: jajko, guanciale i ser Pecorino - plus spaghetti i świeżo zmielony czarny pieprz.
Jak widzicie składniki bardzo proste, mimo to Carbonara jest często źle imitowana.
Oto główne błędy, które się popełnia robiąc spaghetti alla Carbonara:
- wybór sera, musi być ser owczy Pecorino a nie ser Parmigiano
- użycie boczku zamiast guanciale (tak jak w Amatriciana, to właśnie ten składnik zmienia smak)
- użycie śmietany
- użycie czosnku czy cebuli
- użycie pietruszki
Choć nie uważam, żeby użycie parmezanu z braku pecorino byłoby jakąś zbrodnią, ale dodanie śmietany nią jest.
Z tego powodu podkreślam kategorycznie: NIE WOLNO UŻYWAĆ ŚMIETANY!
Nie oczekuję od nikogo, że do carbonary użyje guanciale. Wiem, że znalezienie guanciale w Polsce graniczy z szaleństwem ale śmietanę to już chyba trzeba sobie darować, zabija smak sera i jajecznego sosu.
Zapraszam Was na te spaghetti alla Carbonara, które moim zdaniem najbardziej odzwierciedlają oryginał przepisu ;-)
Scroll down for English
Dziś mam zamiar Wam zaproponować następną klasykę kuchni włoskiej — spaghetti all'Amatriciana.
Zgadnijcie?
Mój ulubiony, także mogę gwarantować, że wychodzi mi dobrze.
Spaghetti Amatriciana są symbolem włoskiej tradycji kulinarnej i są jednym z najgorzej skopiowanych przepisów.
Pierwsza wersja przepisu był zupełnie inna od tego, która powstała w Amatrice. Na samym początku oryginalnie potrawa nazywała się Grice. Nazwa pochodziła od małej miejscowości Grisciano, niedaleko Amatrice. Grice było to starożytne danie konsumowane w centralnych Apeninach przez pasterzy i alpinistów. Spaghetti doprawiane było guanciale (to mięso wieprzowe z części policzkowej świni, czyli podgardle wieprzowe) i serem pecorino. Nie było w tym sosie czerwonej papryczki chili, białego wina i pomidorów. Wraz z odkryciem Ameryki, do Europy zostały sprowadzone pomidory, które zostały dodane do przygotowania sosu i w ten właśnie sposób powstał sos all'Amatriciana.
Pierwsze wzmianki o sosie Amatriciana zostały zapisane na początku XIX wieku przez francuskiego gastronoma Alexandra Balthazara Laurent de la Grimod Reyniere w jego książce "Almanach des gourmands".
Kiedy powstał przepis all'Amatriciana, miasto znajdowało się geograficznie w Abruzji, w prowincji Rieti. Historycznym błędem jest twierdzenie, że danie wywodzi się z tradycyjnej kuchni rzymskiej.
Główne błędy, które się popełnia, przygotowując spaghetti all'Amatriciana:
- wybór makaronu, muszą to być spaghetti.
- użycie boczku, a nie guanciale (tak jak w Carbonara, to właśnie ten składnik zmienia smak).
- użycie cebuli, nie powinno się dodawać.
- użycie sosu pomidorowego, a nie świeżych pomidorów.
Z biegiem czasu, przepis został przejęty przez kuchnię rzymską, która zmodyfikowała jeden z podstawowych składników, makaron.
Gdy będziecie w Rzymie, znajdziecie bucatini all'Amatriciana, a nie spaghetti.
Zapraszam Was spaghetti all'Amatricina, które moim zdaniem najbardziej odzwierciedlają oryginał przepisu miasta Amatrice.
